Ara transferin süper faal takımı Galatasaray’ın Pazar günü Denizli’de kazanması beni yıllar öncesine götürdü. İlk önce buna çok önem vermediysem de maç sonrası izlediğim sevinç, televizyonlarda yapılan coşkulu yorumlar ve ertesi günkü gazetelerin övgü dolu başlıkları bana hep aynı hikayeyi, o yıllar öncesinde yaşadığım bir olayı hatırlatıp durdu. Ve ardından söylediğim o cümleyi;

KAZANIRKEN KAYBETMEK…
Hikaye bundan yaklaşık 15 yıl öncesinde geçiyor. O zamanlar büyük otellerin gazinoları faal durumda. Yani kumarhaneler yasal ve serbest! İşte tamda bu sıralar arkadaşlarımdan biri, hayatında ilk defa otelin gazinosuna ayak basıyor. Ve hayatının ilk gazino tecrübesini yaşıyor. Aldığı bir kase jetonla ürkek-ürkek kollu makinelerin arasında dolaşırken bir tanesinde karar kılıyor. Derken hayatının ilk jetonlarını atıp kolları çekmeye başlıyor!

O gün arkadaşımızın şanslı günü. Kolları çektikçe jetonlar yağmur gibi yağıyor. Çevredeki insanlar bile onun şansına hayret edip etrafını çevreliyorlar. Hatta şans getirsin diye üzerine jeton sürtenler oluyor. Sonuçta arkadaşımız rüya gibi bir gece geçiriyor ve oldukça iyi bir meblağ kazanarak bu şanslı akşamdan feci bir haz alarak evinin yolunu tutuyor.

Lakin o akşam çok şanslı olduğunu söylediğimiz arkadaşımız, aslında hayatının en şanssız gününü yaşıyor da haberi yok. Şanssızlığının sebebi ise o akşam kazanması! Halbuki o akşam cebindeki bütün parayı kaybetseydi muhtemelen bir daha gazinonun önünden bile geçmeyecekti. Ama bundan sonraki hayatı o ilk akşam yaşadıklarını tekrar yaşamak ümidi ile geçti ve kaybettiklerinin haddi hesabı olmadı.

Hani o çok şanslı sandığı ama hayatının en şanssız günlerinden biri olan o akşam, hani o çok kazandığını sandığı kazanırken aslında kaybettiği akşamı hatırlatıyor bana Galatasaray’ın Denizli’de aldığı galibiyet!

Galatasaray’ın rakiplerinden eksik kaldığı, “ben bunu yapmam, yapmadım hiç” dediği bir tek bu kalmıştı! Ve bu son ara transfer dönemiyle birlikte Galatasaray’ın rakiplerinden zerre kadar farkı kalmamış oldu. Galatasaray’ın geçmişten günümüze taşıya bildiği manevi değerlerden, ona ayrıcalık kazandıran farklardan kalan son kırıntıyı da yok etti. Sezonun tamda ortasında yeni alınan o 3 pahalı ve meşhur futbolcu dışında kalan 20 küsür topçuya güvenmediğini ve sezonun geri kalanını onlarla geçirmeyi göze alamayacağı mesajını herkese verdi.

Oysa tam 10 yıl önce bu sıralar Galatasaray yine şimdiki gibi UEFA mücadelesi verirken, bırakın böyle revizyon yapmayı, Tugay’ı İskoçya’ya satmış ve yerine kimseyi almamıştı! Evet o sezondan bahsediyorum. Galatasaray’ın Avrupa Şampiyonu olduğu o sezon…

Bırakın o eski gelenekleri olan, kendine has kuralları, adetleri ve manevi değerleri olan Galatasaray’ı, unutun gitsin, yok artık öyle bir Galatasaray! Tarihin yaprakları arasında “anı” olarak kaldı. Onun yerinde başka bir Galatasaray var. Futbolcularına ve teknik kadrolara güveni ve sabrı olmayan, onlara verdiği sözleri tutmayıp sürekli fikir değiştiren bir Galatasaray var son yıllarda. İlkeleri, prensipleri ve kuralları olmayan, anlık kararlar alan, sabırsız ve tahammülsüz bir Galatasaray…

Şampiyon olmak uğruna “vezirin kellesini isteyen asi yeniçeriler” gibi isyan eden futbolculara, hocanın kellesini veren Galatasaray yönetimi, asi yeniçerilerle şampiyon olunca çok sevinmişti hayret verici bir şekilde! Ama neler kaybettiğini hiç anlayamadı.

Galatasaray Pazar günü kazandı. 3 puan aldı. Bu doğru! Ama gerçekten kazandı mı? Bunu zaman gösterecek…

Gelenekleri olmayan…
Kendine has kuralları ve adetleri olmayan…
Manevi değerleri olmayan…
İlkeleri ve prensipleri olmayan…
Ama en fazla sayıda şampiyonluk sayısına sahip bir GALATASARAY…

Kazanmaktan kasıt buysa ona sözüm yok… Oda şampiyon olursa?

5 – 10 yıl önceki Fenerbahçe gibi!

Ne gariptir ki eski deli gibi transfer yapan Fenerbahçe’nin yerini Galatasaray, o eski sabretmeyi ve güvenmeyi bilen Galatasaray’ın yerini Fenerbahçe aldı.

Pazar günü 3 alan alarak doğru yolda olduğunu düşünen Galatasaray kazandığı için hayli sevinçli. Lakin “kazanırken kaybetmek” bu olsa gerek…